Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Βρεθήκαμε σε ένα κενό του χρόνου,
Σε θύελλα και κραυγές ανάμεσα,
Καπνισμένος ο ουρανός κ τα χρυσά καρφιά του
Εξείχαν για να κρεμάσουμε
τις λευκές κουρτίνες που μας προστατεύουν σήμερα από συμβ
ουλές και τραύματα.
Ο χρόνος είναι νοικιασμένο όχημα που θα μας οδηγήσει στη δικαιοσύνη της αθανασίας.
Είμαι αισιόδοξος ,
Διότι πιστεύω στο φως
Που υπάρχει μέσα μας
Και στα κύματα του όταν περπατάμε πάνω τους ξυπόλυτοι με τα γυμνά σώματα μας στα χέρια
αφημένοι να μας φέρουν στην ακτή τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου